มุมมอบทางพุทธจริยศาสตร์ต่อการบริจาคพระโอรสพระธิดาและพระชายาของพระเวสสันดร

The Buddhist Ethics Viewpoints to the Donation Vessantara's Son Daughter and Wife

  • รศ.ดร.วรกฤต เถื่อนช้าง
  • ยรรยง ลันลอด
Keywords: พระเวสสันดร, การบริจาค

Abstract

บทความเรื่องนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์และตีความประเด็นการพระราชทาน พระโอรส พระธิดา และพระชายาให้เป็นทานของพระเวสสันดร ว่ามีความชอบธรรม และขัดต่อหลักจริยศาสตร์หรือไม่อย่างไร ทั้งนี้ก็เพื่อวิเคราะห์หาเหตุผลของการ บําเพ็ญทานบารมีครั้งยิ่งใหญ่ของพระโพธิสัตว์ เพื่อทําความเข้าใจให้ถูกต้องกับ ผู้ที่ยังเคลือบแคลงสงสัยต่อการกระทําอันแสนยากเข็ญสําหรับมนุษย์ปุถุชนทั่วไป แต่พระเวสสันดรพระองค์ทรงสามารถทําได้มุมมองทางพุทธจริยศาสตร์ต่อประเด็นดังกล่าว สรุปได้ว่า สิ่งที่ดีที่สุด ในอุดมคติของพระเวสสันดร คือพระโพธิญาณในภพชาติเบื้องหน้า การบริจาค ดังกล่าวจึงถือว่าเป็นการกระทําที่ถูกเพราะอยู่บนพื้นฐานของกุศลมูล พระองค์เองก็ มิได้ติเตียนตนเองว่ากระทําเกินกว่าเหตุ แต่กลับมีความเต็มใจพอใจและยินดี ในการให้ทุกครั้ง ไม่ใช่การเบียดเบียนตนเองหรือล่วงละเมิดสิทธิเสรีภาพของคนอื่น เพราะในสมัยนั้นสังคมส่วนใหญ่ยอมรับกันว่า ผู้เป็นบิดามารดาหรือสามีย่อมมีสิทธิ ขาดในบุตรธิดาและภรรยาของตน พระเวสสันดรไม่ได้ทรงบริจาคเพราะ ความเห็นแก่ตัวหรือต้องการผลประโยชน์ให้กับตนเอง แต่พระองค์ทรงมุ่งตรงสู่การได้พระโพธิญาณ และเป็นไปเพื่อประโยชน์แห่งการหลุดพ้นจากทุกข์ของมวลมนุษย์ การบําเพ็ญทานบารมีด้วยวิธีดังกล่าวถือว่าเป็นประเพณีหรือหลักปฏิบัติที่ พระโพธิสัตว์ทั้งหลายจะพึงกระทําการบริจาคดังกล่าวจึงถือว่ามีความชอบธรรม ไม่ขัดต่อหลักสิทธิมนุษยชน หรือหลักจริยศาสตร์อื่นใด เพราะทรงทําไปด้วยเมตตาธรรม มโนธรรม และจิตสํานึก ของความเป็นพระโพธิสัตว์ เหล่านักปราชญ์ราชบัณฑิตทั้งหลายไม่ติเตียน แต่กลับ ยกย่องสรรเสริญในกุศลเจตนาอันยิ่งใหญ่ยากที่จะมีผู้ใดทัดเทียมได้

Published
2019-06-28